Welkom



Welkom, leuk dat je langskomt.....

dinsdag 9 augustus 2016

Tijd voor jezelf

Hoe pak je na ruim drie jaar het bloggen weer op? Nou gewoon, door weer te gaan schrijven lijkt me. In de afgelopen jaren is er natuurlijk een heleboel gebeurd, leuke, minder leuke en helemaal niet leuke dingen, maar daar spring ik nu even overheen. Ik ben inmiddels oud genoeg om te weten dat eigenlijk alleen het heden telt. Aan het verleden houd je herinneringen over die je al dan niet wilt bewaren en over de toekomst valt nu eenmaal helemaal niks concreets te zeggen.

Op dit moment ben ik een week alleen thuis. B. en de zoons zitten namelijk in Amerika. De jongste zoon kreeg een paar maanden geleden een uitnodiging van Ro.Blo.x om een developers conferentie bij te wonen in Sa.n Jo.se, U.S.A. Het is zijn lust en zijn leven om games te ontwerpen en zijn inspanningen zijn opgemerkt, vandaar de uitnodiging om daar heen te komen. Wat een opwindende kans voor hem! Nu wil het geluk dat we er geld voor hadden om hem daar heen te laten gaan en zijn vader en oudere broer wilden zich wel opofferen om hem daar heen te begeleiden. Ik mocht (gelukkig) thuis blijven. Voor het eerst sinds heel lang hoef ik nergens voor te zorgen, alleen voor mezelf, de kat en een paar cavia's. Maar die zijn niet zo veeleisend. Niet dat mijn gezin dat wel is, maar nu ik alleen ben merk ik dat ik heel veel tijd over heb. Ik ben de afgelopen dagen vooral bezig geweest met mijn kralen, de hele dag ben ik bezig met sieraden maken. Heerlijk! Het is een hobby waar ik sowieso best veel tijd in stop, maar er lagen een aantal projecten die ik nog af moest maken en waar ik even de schouders onder moest zetten. Nu kon ik er uren ongestoord aan werken. Maar eerlijk is eerlijk, ik zal blij zijn als mijn mannen over een paar dagen weer thuis zijn. Vooral 's avonds is het hier erg stil in huis. En ik ben heel benieuwd naar al hun verhalen. Dat zullen er waarschijnlijk veel zijn.

Gelukkig hebben we daarna nog anderhalve week vakantie met elkaar. Ik hoop echt op nog wat zomers weer. De bedoeling is dat we nog een paar dagen kunnen gaan varen. Een tijdje terug hebben we een weekendkruiser van 7 meter gekocht. Een droom die we samen al heel wat jaartjes koesterden. Het zal wel in mijn genen zitten als echte zeemansdochter. Mijn vader heeft vroeger als 2e stuurman gevaren op een koopvaardijschip, met als bestemming voornamelijk Brazilië en Argentinië. Hij heeft het altijd betreurd dat hij vanwege ziekte afscheid moest nemen van het zeemansleven en ik denk dat als hij nog geleefd had hij erg had genoten van het feit dat we nu een bootje hebben. Helaas mag hij dat niet meer meemaken.

Maar goed, een bootje dus. Op het moment dat wij de boot kochten lag hij in een jachthaven vlak bij Wijk bij Duurstede en dat vonden wij toch iets te ver weg om elke keer heen te rijden. De bedoeling was dan ook dat we een jachthaven dichterbij huis zouden zoeken en de boot daar zelf naar toe zouden varen. Dat is best een tocht waar we ons grondig op hebben voorbereid. Ook al heb je voor deze boot geen vaarbewijs nodig, ik ben toch de theorie daarvoor gaan bestuderen, want ik had geen idee van de regels op en om het water in Nederland. En dat was maar goed ook, want je komt aardig wat aanwijzingen tegen onderweg. We hebben beiden ook praktijkles gehad, vooral om goed te leren manoeuvreren omdat we flink wat sluizen zouden moeten passeren op onze tocht. Gelukkig bood onze vaarleraar aan om ons een stuk van de reis te begeleiden omdat hij het leuk vond om nog eens door Utrecht te varen.

Dus op een mooie vrijdag in juli vertrokken we 's morgens vroeg vanaf de Lek. Vandaar naar Utrecht, waar we dwars door heen zijn gevaren. Wat een prachtige belevenis was dat! Echt heel erg leuk om door die grachtjes te varen. Na Utrecht is onze leraar van boord gegaan en zijn we met z'n tweeën verder de Vecht op gevaren. Ook dat was een heel mooie ervaring. Soms ook wel spannend want we kwamen heel wat bruggetjes tegen waar we voor moesten wachten tot een brugwachter (al dan niet zichtbaar aanwezig) ze voor ons openden. Het was een enerverende dag geweest en we waren helemaal gesloopt op het moment dat we besloten aan te meren in de buurt van Vreeland voor de nacht. We hadden zo'n 11 uur gevaren en waren dik tevreden over hoe ver we waren gekomen. Die nacht hebben we niet echt goed geslapen en we waren alweer vroeg op weg voor het tweede deel van onze tocht. Nog een klein stukje Vecht en na de zeesluis bij Muiden het IJmeer op. Dat was wel even andere koek. Ons kleine bootje schommelde alle kanten op op dat woelige water. Daarna nog het Gooimeer en het Eemmeer over en tot slot de Eem op waar we na een tijdje eindelijk onze thuishaven bereikten. Het was inmiddels 15.00 uur, dus al met al weer een lange vaardag achter de rug. Wat waren we blij en trots dat we ons doel hadden bereikt. We hadden heel veel uitdagingen het hoofd geboden en ontdekt hoe leuk het was om zo'n tocht te ondernemen. De kinderen kwamen ons daar ophalen en thuis hebben we tijdens een barbecue alles in geuren en kleuren verteld.



Sinds ons avontuur hebben we wegens tijdsgebrek niet meer gevaren, maar dat willen we binnenkort dus weer gaan doen. Maar nu gewoon een dagtochtje maken en genieten van de rust op het water.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Leuk dat je even bij me langskwam en bedankt voor je reactie.

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...